اخبار اسلایدی
تلالؤ حقیقت در کلام شیخ اجل

به گزارش مفدا قزوین،دکتر هدایتی در این نشست ادبی و قرآنی که در روز دوشنبه 26 آذر برگزار شد با بیان اینکه سعدی در آثارش، چه نظم و چه نثر، از آیات قرآن بهره وافری گرفته، گفت: این شاعر شیرین گفتار گاه آیات را آنگونه که هست در اشعارش قرار داده، گاه معانی آن را استفاده می‌کند و گاه متناسب با آن سخنی موزون و مسجع خلق می کند.
تاثیر قرآن در کلام سعدی 2

وی ضمن نگاه به مفهوم وحدانیت در سوره کهف، با بیان اینکه همه می دانیم خدا یکی است، اما در عمل با خدایان زیادی مواجه می شویم، افزود: سعدی با بهره گیری از زبان تمثیل در قالب قصه به خوبی ریاکاری برخی عابدان زهدفروش را به نقد می کشد و در این نقد خود حکیمانه و خردمندانه سخن می گوید.

این سعدی پژوه، مطلع (بخش آغازین) آثار سعدی مانند گلستان و بوستان را واجد نگاه عابدانه این شاعر بزرگ دانست و تصریح کرد: اینکه سعدی می گوید «هر نفسی که می رود، ممد حیات است و چون برمی آید مفرح ذات» را جراحانی که با مشکل تنفسی بیمار مواجه می شوند، می فهمند که نشان دهنده نگاه نافذ شیخ اجل به مفاهیم وجودشناسانه قرآنی است.

دکتر هدایتی دیباچه بوستان سعدی را مملو از مفاهیم زاهدانه و عابدانه توصیف کرد و گفت: این بخش از بوستان پر از اشعاری است که نگاه عاشقانه این شاعر پارسیگو به مساله تعبد و عبودیت را نمایان می کند و همان طور که خداوند در قرآن خود را احسن الخالقین (بهترین آفرینندگان) معرفی می کند، سعدی هم خلقت آدمی را نشانه ای از هنر والای الهی می بیند.

وی با تاکید بر ضرورت بازشناسی مفاهیم روشنگرانه و روشنفکرانه در کلام سعدی، ادامه داد: سعدی در جای جای آثاری مانند گلستان و بوستان از نگاه یکسان و عادلانه حضرت حق به بندگان خود سخن می گوید و به خواننده خود نشان می دهد که دین و مذهب افراد سدی برای اعطای خیر و برکت الهی به آنها نیست و خداوند برای همه بندگانش رزاق و روزی رسان است.